Dag 2 – Bielle – Cadeac

Dag 2 – Bielle – Cadeac

Deze dag werd er laat gestart. Eerst langs de fietsenmaker op zoek naar een nieuwe achter as voor Annemarie, helaas zonder resultaat. Dus voor Annemarie weer een dag slingerend de berg af. Tevens moest de Pyroulette volgwagen weer tot het dak gevuld met bananen en cola en zo vertrokken wij om 9.30 uur.

Iedereen stil en in gespannen afwachting voor deze dag waar we over een afstand van 140 meer dan 3300m moesten klimmen. Boven op de Aubisque (1790m) genoten we van heerlijke Baskische wafels met slagroom terwijl de loslopende paarden aan onze stuurlinten aan het knagen waren. Hier kwamen we ook weer de zelfde fietsploeg mannen tegen die zich gister met de auto de Marie Blanque hebben laten opslepen.

Van de Aubisque vlogen we over een prachtige weg onder tunnels en overhangende rotsen door de Soulor op, Hans stond ons boven trots op te wachten…..

Vervolgens een prachtige afdaling waar we ook de bocht van “van Est” goed doorkwamen. Om ons heen de hoge ruige bergen met hier en daar sneeuw op de toppen. De zon deed veel van de sneeuw smelten dus overal hoorden wij kabbelend water en de alpenbloemen draaide hun kopjes richting deze warmte.

In Pierrefitte stonden Kees en Gemma met een heerlijke lunch. Ondanks deze schranspartij werd iedereen steeds stiller , de Tourmalet lag voor ons. Inmiddels was het al 15.00 uur.

Onder aan de Tourmalet (2115m) fietsten we met temperaturen van 25 graden. Marcel was ons al snel vooruit en koerste als een berggeit naar boven. Om ons heen weer de fietsploeg en hun volgautoos. Deze mannen kregen in plaats van bidons flesje bier aangeboden uit de auto!!

Annemarie en ik motiveerden elkaar de berg op met afwisselende technieken als tellen, vloeken en in doodse stilte door trappen. In het eerste dorp vulden we water bij een haakte Robert bij ons aan. Hier begon de wind vreemd te waaien wat mij deed vermoeden dat er regen opkomst was.

Later zakte Robert af naar Hans en hun techniek om boven te komen bestond uit schuine moppen trappen en Bohemia Rhapsody zingend, dit niet tot genoegen van de Pinerello fietsers die zij al zingend inhaalde.

Bij de skilift troffen wij Paul, inmiddels was de hemel helemaal bewolkt en de wind sterker komen opzetten. Net toen we aan de laatste 4 kilometer wilden beginnen viel het met bakken uit de lucht…

Een enorme regenbui waarbij de regen direct veranderde in grote hagel. De hagel kleurde de bergen om ons een direct wit. De bliksem boven ons hoofd. De kou die direct al mijn energie wegtrok gaf andere juist het verlossende gevoel, dus we hielden stand!

Als daar boven aan de Tourmalet geen Kees en Gemma stonden waren we allen direct onderkoeld geraakt. Marcel die toch al 10 minuten op ons stond te kleurde al behoorlijk blauw. Daar ter plekke trokken we allen onze natte kleren uit onder het oog van vele andere wandelaars en fietsers die ons verrast aan keken. Droog maar nog bibberend daalde wij samen met vele rotsblokken, waterstromen en takken de Tourmalet snel weer af. Een lekke band verder waren we beneden. Gelukkig kwam de Aspin (1479m) snel en warmde we weer op bij deze klim. Aan de andere kant van deze berg kwamen we in een prachtige vallei en was de zon weer terug. Het hotel, met zwembad en zeer goed diner was een wel verdiende en zeer mooie afsluiting van een zware, heroïsche dag.